دلم به بوی تو آغشته است

سپیده دمان

کلمات سرگردان برمی خیزند


و خواب آلوده دهان مرا می جویند


تا از تو سخن بگویم

کجای جهان رفته ای ؟


نشان قدمهایت


چون دان پرندگان


همه سویی ریخته است

باز نمی گردی ، می دانم


و شعر


چون گنجشک بخارآلودی


بر بام زمستانی


به پاره یخی


بدل خواهد شد!

شمس لنگرودی